سفر و گردشگری

آشپزی هندی

<div class=”col-md-12″ itemprop=”articleBody”>

هند دومین کشور پرجمعیت دنیا است و نزدیک به یک ششم جمعیت جهان را در خود جای داده‌است. تنوع نژادی، فرهنگی، زبانی و مذهبی این کشور به شکل حیرت آوری متنوع است. این کشور به دلیل آب و هوای حاصلخیز بزرگترین زمین های کشاورزی جهان را در خود جای داده و از این رو بخش کشاورزی قلب تپنده اقتصاد هند به شمار می رود.
تنوع غذایی هند
برنج محصول اصلی کشاورزان هندی محسوب می شود و پس از چین دومین تولید کننده برنج در دنیاست. هند همچنین رتبه اول دنیا را در تولید موز، ارزن، کنف و بادام زمینی و دومین رتبه را در تولید چای، ذرت، نیشکر، شاهدانه، میوه و سبزیجات در دنیاست دارد. بین 65 تا 70 درصد مردم هند به کشاورزی مشغول هستند.
یکی از مشخصه‌های اصلی غذاهای این کشور، تنوع فراوان ادویه‌ای است که در تهیه هر غذا استفاده می‌شود. همیشه طعم تند یادآور غذا و خوراک های هندی است. فلفلی که هندی ها در غذاهای تند و تیزشان استفاده می کنند فلفل سیاه و قرمز است. نه تنها خود غذاهای هندی، بلکه چاشنی‌های غذاهای هندی و سس های آنها نیز تند است. اما نکته‌ای که در آشپزی هندی‌ها چشمگیر است، این است که آنها بعد از پخت غذا و موقع خوردن آن، دیگر فلفل به آن نمی‌زنند و معتقدند که مصرف فلفل به این شکل به قلب و معده صدمه می‌زند. هندی‌ها می‌گویند فلفل باید با غذا پخته شود تا مضراتش از بین برود اما هیچ توجیه علمی در این باور وجود ندارد.
هندی ها علاقه فراوانی به مصرف سبزیجات دارند. این کشور با وجود صدها میلیون راس گاو اولین مسکن این حیوان در دنیاست، اما با این وجود دین هندو خوردن گوشت گاو را ممنوع کرده و اکثر مسلمانان و دیگر ادیان در این کشور هم از خوردن بیش ازحد گوشت آن خودداری می‌کنند. اما از شیر گاو به وفور مورد استفاده قرار می گیرد. در این سرزمین چنانچه بخواهند از گوشت قرمز استفاده کنند، آن گوشت بز است. شاخه ای از هندی ها از خوردن تخم مرغ نیز امتناع می کنند و در عوض گندم، برنج و شیر در برنامه غذایی شان گنجانده می شود.
برعکس مردم جنوب هند که برنج را خیلی دوست دارند، در شمال هند، نان جای برنج را در سفره هندوها می‌گیرد. بهترین برنج هندی باسماتی نامیده می‌شود که برنجی مرغوب است. هندی‌ها چلو را چاول می‌نامند و در پخت آن انواع ادویه، گوشت، مرغ، ماهی و تره‌بار به کار می‌برند. آن ها برنج را تقریباً مانند ما ایرانی‌ها می‌پزند و آن را با مقداری روغن یا کره آب‌کرده چرب می‌کنند. چپاتی نان فتیر گرد و کوچکی است که آن را برای هر وعده غذا، هنگام انداختن سفره، می‌پزند و داغ و تازه می‌خورند. نان برای هندوها، نوعی نان تافتون کوچک است که در تنور می‌پزند. هندی‌ها عادت دارند انواع نان‌های دیگر را در روغن‌ سرخ کنند و به آن ادویه یا فلفل اضافه کنند.
یکی دیگر از عادات غذایی هندی‌ها شیرینی خوردن آنهاست. مصرف زیاد شیرینی، آمار ابتلا به دیابت را در این کشور به شدت بالا برده است. تدبیر هندی‌ها برای رهایی از این همه تندی و تعویض طعم دهانشان، مصرف خوراکی‌های عجیب ‌و غریب بعد از غذاست؛ خوراکی‌هایی که بیشتر شیرین هستند. آنها معتقدند که این عادت باعث خوشبو شدن دهان شده و مثل خوردن آدامس به هضم غذا هم کمک می‌کند.
آداب غذا خوری هندی
هندوها رسم دارند با دست غذا بخورند آن هم فقط با دست راست. این رسم در بین ثروتمندان هندی هنوز اصالت خود را حفظ کرده است. به نظر بسیاری از مردم هندوستان، بردن و آوردن قاشق و چنگال به دهان و برداشتن غذا با آن ها جالب نیست. پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های هندی عادت دارند وقتی کسی مهمانشان می‌شود، تمام غذای او را جداگانه در ظرفی ویژه، آماده کرده و جلویش بگذارند. ظرف غذای آن ها معمولاً یک سینی گرد و صیقل داده ‌شده به نام تالی (tali) است که چندان هم ظرف بزرگی نیست. پلو را وسط تالی ریخته و در کنار آن چند کاتوری (پیاله) خورش، دال، ماست و روغن یا کره آب‌کرده و چتنی (همان چاشنی خودمان است) گذاشته و روی برنج را با یکی دو چپاتی یا نان می‌پوشانند. یک لیوان آب خنک هم سفره هندی را کامل ‌می‌کند. مردم هند عادت دارند آب را در ظروف فلزی بنوشند.

0/5 (0 نظر)

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن