غذاهای ایرانی

کلیچه نون مازندران

<div class=”post-container entry-content” itemprop=”articleBody”>

کلیچه نونkelichehnoonیا چایی نون مازندران برای مصارف عمومی تهیه نمی شود و بیشتر به عنوان نانی تشریفاتی و همچنین برای نگهداری طولانی مدت نان به ویژه برایمسافرت ها و همچنین برای چوپانان و گالشان،پخته و مصرف می شود. کلیچه نون در ابعادی به اندازه کف دست یا کوچکتر تهیه می شود.آرد گندم و محصولات آن در مازندران بسیار ارزشمند بوده است تا آنجا که ضرب المثل هایی همچون ” آش تا کنّا – پلا تا صحرا – نون تا فردا ” در بین مردم رواج داشته است. قداست آرد و نان به گونه ای بوده است که کودکان را از نشستن بر روی آنان برحذر می داشتند.

همچنین کسی حق نداشت از روی نان رد شود و یا نان را لگد کند؛ این اعمال را گناهی بزرگ می دانستند. صرف از نظر از ارزشی که دین برای نان قائل است به نظر می رسد به آسانی در دسترس نبودن گندم و عدم کشت آن در منطقه سبب می شده است که تا این اندازه نان مقدس باشد. معمولا آرد مورد نیاز خانوار به صورت سالانه تهیه می شد و برای تهیه ی آرد اهالی به شهرها و استان های همجوار می رفتند و گندم مورد نیاز را می خریدند و با اسب و استرهایشان حمل می کردند و در اینجا به آسیاب ها می سپردند تا آرد تهیه شود. اما امروزه دیگر نه آسیابی مانده است و نه آسیابانی کیسه های گندم را تحویل می گیرد.

طرز تهیه ی این نان تا حدودی شبیه پنجه کش است اما خمیر اولیه برای تهیه ی کلیچه نون سفت تر تهیه می شود. در تهیه ی نان گاهی نیز از آرد برنج نیز همراه با آرد گندم استفاده می شود که سبب ترد تر شدن نان می شود. همچنین در این نان از انواع چاشنی ها مثل روغن و کره، شیر، آب پنیر، ادویه جاتی مثل زردچوبه، رازیانه (واتک) و دارچین و … استفاده می شود. همچنین گاهی گردو و کنجد سابیده شده نیز در این نان به کار برده می شود که کاملا سلیقه ای و وابسته به امکانات است. برای تهیه ی خمیر این نان به صورت پنجه کش عمل می شود با این تفاوت که مواد بالا گفته شده به آن اضافه می شود و همچنین خمیر سفت تر تهیه می شود. بعد از ور آمدن خمیر، آن را چانه گیری می کنند که چانه های بزرگ تری از پنجه کش است و سپس با مرزه پهن می کنند و سپس با کارد آن را به اندازه های دلخواه و معمولا به شکل مستطیل در می آورند. در مواردی به شکل دایره در می آورند و در آن مواد از قبل آماده شده که شامل گردو یا کنجد است می ریزند. سپس آن را به تنور می بندند. این نان در تنور خنک تری از پنجه کش پخته می شود و معمولا پخت آن چندین ساعت زمان احتیاج دارد. بعد از پخت این نان، آن را در هوای آزاد می گذارند تا خوب سفت شود.
این نان بیشتر در ییلاقات و مناطق کوهستانی که امکان نگهداری نان ها برای روزهایی طولانی نیست یا پخت هر روزه نان مشکل است، پخته و مصرف می شود. کسانی کهاز ییلاق برمی گردند، مقداری از نانرا به عنوان سوغات ییلاق برای همسایه ها یا آشنایان می آورند. این نان به دلیل استفاده ی بیشتر به صورت همراه چای، چایی نون شهرت گرفته است. البته ناگفته نماند که این نان بسیار سفت است و باید با چای خورده شود.

5/5 (1 نظر)

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن